فرآیند تولید ترانسفورماتور
مراحل کلی عملیات ترانسفورماتورها به شرح زیر هستند:
۱. پردازش هسته، ماده هسته معمولاً نوار فولادی الکتریکی دانهبندی شده نورد سرد است و درجه مناسب ورق فولاد سیلیکونی با توجه به عملکرد و کاربرد ترانسفورماتور، مانند ورق فولاد سیلیکونی معمولی، ورق فولاد سیلیکونی با نفوذپذیری بالا، ورق فولاد سیلیکونی با لیزر و غیره انتخاب میشود. پس از انتخاب ماده هسته آهنی، هسته آهنی باید برش داده شده و روی هم چیده شود. نوار فولاد الکتریکی نورد شده تحت "برش طولی" و "برش عرضی" از طریق خطوط برش حرفهای قرار میگیرد و به طور خودکار در ستونهای هسته آهنی و یوکهای آهنی روی هم چیده میشود. میتوان از روش انباشت پلکانی یا گام به گام استفاده کرد و انباشت گام به گام میتواند جریان تحریک و تلفات بدون بار را کاهش دهد. ایجاد سوراخهای موقعیتیابی روی ورق هسته آهنی میتواند راندمان انباشت و کیفیت هسته آهنی را بهبود بخشد، اما باید به تأثیر پانچ بر عملکرد ورق فولاد سیلیکونی توجه شود.
۲. مونتاژ هسته آهنی: پس از پردازش هسته آهنی، ستونهای هسته آهنی روی هم چیده شده و یوکهای آهنی به هم مونتاژ میشوند. برای ترانسفورماتورهای با ظرفیت بالا، باید مجاری روغن به هسته آهنی اضافه شود تا افزایش دما کنترل شود. در طول مونتاژ، لازم است اطمینان حاصل شود که عمودی بودن هسته آهنی و صاف بودن لایهها مطابق با الزامات باشد.
۳. سیمپیچ کردن یک مرحله مهم است و سیمهای مناسب باید بر اساس ولتاژ، ظرفیت و هدف ترانسفورماتور انتخاب شوند، مانند سیمهای مسی مستطیلی بدون اکسیژن، سیمهای دایرهای، سیمهای ترانسپوز و غیره. سیمها باید دارای یک لایه عایق در قسمت بیرونی باشند. در مرحله بعد، روش سیمپیچ را انتخاب کنید. انواع سیمپیچهای رایج شامل لایهای، پیوسته، درهمتنیده، مارپیچی و غیره است. روش سیمپیچ مناسب را بر اساس الزامات طراحی و ویژگیهای عملکرد ترانسفورماتور انتخاب کنید. روش سیمپیچ از ماشینهای سیمپیچ نیمه اتوماتیک یا تمام اتوماتیک استفاده میکند تا اطمینان حاصل شود که تعداد دورها، قطر، موقعیت پایه، جهت و غیره سیمپیچ الزامات طراحی را برآورده میکند. در طول فرآیند سیمپیچ، باید به صافی بسته سیم، عرض نوار، طول غلاف و غیره توجه شود. پس از اتمام سیمپیچ نهایی، سیمپیچ باید به گونهای شکل داده شود که الزامات اندازه و شکل طراحی را برآورده کند، مانند اطمینان از صافی بین لایهها برای سیمپیچهای لایهای و جابجایی دقیق برای سیمپیچهای پیوسته.
۴. مواد عایق را انتخاب کنید، مواد عایق رایج شامل کاغذ عایق، مقوای عایق، فیلم الکتریکی، رزین اپوکسی و غیره است. مواد عایق مناسب را با توجه به سطح عایق و محیط استفاده ترانسفورماتور انتخاب کنید. پس از انتخاب، کارگاه تولید عایق، مواد عایق را به قطعات عایق با اشکال و اندازههای مختلف، مانند سیلندرهای عایق، پدهای سیمپیچ، پارتیشنها، سیلندرهای مقوایی و غیره، تبدیل میکند. این قطعات عایق برای جداسازی سیمپیچها از هستههای آهنی و سیمپیچها از یکدیگر استفاده میشوند و عملکرد عایق ترانسفورماتورها را تضمین میکنند. در نهایت، مجموعه سیمپیچ را به سیمها وصل کنید، سیمپیچ پیچیده شده را روی ستون هسته آهنی نصب کنید و ورقههای یوغ آهنی را قرار دهید تا از اتصال محکم و موقعیت دقیق بین سیمپیچ و هسته آهنی اطمینان حاصل شود. سیمهای سیمپیچ را وصل کنید. به جای کابل، از باسبارهای مسی یا لولههای مسی برای سیمهای جریان بالا و ولتاژ پایین استفاده میشود. سیمهای تپ ولتاژ بالا از طریق کابلها به تپ چنجر هدایت میشوند و خط خروجی میانی انتهای سر ولتاژ بالا از طریق لولههای عایق به بوشینگ ولتاژ بالا هدایت میشود. سیمها و باسبارها باید محکم به هم متصل شده و عملکرد الکتریکی خوبی داشته باشند.

۵. پس از مونتاژ کیت بدنه و سیمها، کل هسته آهنی و سیمپیچ با استفاده از روش خشک کردن فاز گازی خشک میشوند تا رطوبت از مواد عایق حذف شود و عملکرد عایق و پایداری ترانسفورماتور بهبود یابد.
6. در ساخت مخزن سوخت معمولاً از فولاد Q235 استفاده میشود و اغلب از فولاد غیر مغناطیسی برای موقعیت غلاف خروجی پوشش مخزن سوخت استفاده میشود تا جریانهای گردابی کاهش یابد. طبق نقشههای طراحی مخزن سوخت برش دهید و سپس صفحات برش داده شده مانند برش، خم کردن، سوراخکاری و غیره را برای تولید اجزای مختلف مخزن سوخت ماشینکاری کنید. اجزای مخزن سوخت فرآوری شده را جوش داده و مونتاژ کنید تا از آببندی و استحکام مخزن سوخت اطمینان حاصل شود. پس از جوشکاری، بازرسی درز جوش را انجام دهید. در نهایت، مخزن سوخت باید به طور کامل رنگآمیزی شود و قبل از پاشیدن پرایمر، باید شات بلاست یا سندبلاست انجام شود تا چسبندگی رنگ بهبود یابد.
۷. پس از انجام مراحل فوق، مونتاژ نهایی اجزای مختلف ترانسفورماتور مانند بدنه، مخزن روغن، بوشینگ، بالشتک روغن، پمپ روغن، فن، جعبه کنترل انتهایی و غیره را انجام دهید تا از نصب صحیح و اتصال قابل اعتماد آنها اطمینان حاصل شود.
۸. آخرین و مهمترین مرحله، مرحله پذیرش کل فرآیند است که همان آزمایش است: ترانسفورماتور باید تحت یک سری آزمایشهای دقیق، از جمله آزمایشهای روتین، آزمایشهای نوعی و آزمایشهای ویژه مانند آزمایشهای مقاومت عایقی، آزمایشهای تلفات دیالکتریک، آزمایشهای ولتاژ تحمل، آزمایشهای تخلیه جزئی، آزمایشهای بیباری، آزمایشهای اتصال کوتاه و غیره قرار گیرد تا تأیید شود که آیا عملکرد و کیفیت ترانسفورماتور مطابق با الزامات استاندارد است یا خیر.
موارد فوق تمام مراحل مربوط به تکمیل یک ترانسفورماتور است، اما فرآیند تولید ممکن است بسته به ترانسفورماتور کمی متفاوت باشد. به عنوان مثال، هنگام عایق کاری ترانسفورماتور خشکلازم است رزین اپوکسی را با عامل پخت مخلوط کرده و آن را روی سیم پیچ یا هسته آهنی بریزید تا یک لایه عایق قوی تشکیل شود.










