چگونه قطعات استاندارد را برای کابینت سوئیچ انتخاب کنیم؟

اتصال دهنده ها بخش مهمی از تابلو برقالفتابلو برق نیاز به استفاده از پیچ، مهره، واشر، پرچ و سایر قطعات استاندارد اتصال دارد. اگرچه به نظر ناچیز می‌رسد، اما انتخاب و کاربرد آنها مستقیماً بر عملکرد، ایمنی و اقتصاد تابلو برق تأثیر می‌گذارد. هدف، برآورده کردن الزامات طراحی ساختاری، مانند استفاده از پیچ‌های تخت، پیچ‌های چهارگوش و غیره است.

هنگام انتخاب بست‌های کابینت کلید، ابتدا باید به قابلیت دسترسی عملکردی، سطح حفاظت و زیبایی‌شناسی و اقتصادی بودن توجه کنیم. قابلیت دسترسی عملکردی به برآورده کردن الزامات طراحی ساختاری بستگی دارد. بست‌هایی با سطوح حفاظت مختلف نیز متفاوت خواهند بود. به عنوان مثال، کابینت‌های کلید ولتاژ متوسط ​​به طور کلی به IP4X نیاز دارند، به این معنی که اشیاء بزرگتر یا مساوی یک میلی‌متر اجازه ورود ندارند. مکان‌هایی که از سوراخ‌های کمر بلند برای نصب استفاده می‌شود، نیاز به واشرهای بزرگ برای پوشاندن کامل سوراخ‌ها دارند. در مورد زیبایی‌شناسی و اقتصادی بودن، باید بست‌های اقتصادی و مقرون به صرفه را انتخاب کنیم و در عین حال الزامات عملکرد و ایمنی را نیز برآورده کنیم.

وقتی کابینت کلید به صورت موازی استفاده می‌شود، الزامات مختلفی برای اتصال‌دهنده‌ها وجود دارد. کابینت کلید باید به صورت موازی چیده و متصل شود. نباید هیچ فاصله‌ای بین کابینت‌های کلید وجود داشته باشد. پس از مونتاژ کابینت‌ها، اتصال‌دهنده‌ها نباید با یکدیگر برخورد کرده و تداخل داشته باشند، که این امر باعث افزایش فاصله شده و بر اتصال موازی تأثیر می‌گذارد. به طور کلی دو روش وجود دارد. یکی استفاده از یک برآمدگی به سمت داخل با عمق برآمدگی ۲ میلی‌متر، ۵ میلی‌متر و غیره است که بستگی به کاربرد اتصال‌دهنده‌های اجزای نصب دارد. بدنه کابینت کلید با پیچ‌های گردن مربعی M6 به هم متصل می‌شود، که عمدتاً برای تسهیل جداسازی و تعویض در صورت مونتاژ نادرست کابینت کلید یا طراحی نادرست آن است.

پنل‌های کناری کابینت سوئیچ به سمت بیرون دو بار تا شده‌اند، بنابراین در قسمت میانی یک شکاف ۲ میلی‌متری وجود دارد. برای پیچ‌های خودکار، می‌توان از این فضا برای اطمینان از وجود دندانه‌های کافی استفاده کرد و همچنین می‌توان از نصب سر پیچ‌های ضخیم‌تر اطمینان حاصل کرد.

برای اتصالات جلو و عقب، از پیچ‌های تخت در اتصالات جلو و عقب استفاده می‌شود و باید از قرار گرفتن سر پیچ در پنل‌های درب، صفحات پوششی و غیره جلوگیری شود. پیچ‌های صفحه پوششی باید الزامات IP و خطای قوس داخلی را برآورده کنند و راحتی نصب نیز باید در نظر گرفته شود. به طور کلی، از پیچ‌های شش ضلعی M8/، M10 استفاده می‌شود و از آچار شش ضلعی مخصوص برای برآورده کردن الزامات باز کردن پوشش با ابزار استفاده می‌شود.

برای اتصال باسبار، برای باسبارهای ولتاژ پایین با ولتاژ پایین ۱۲ کیلوولت و کمتر، باسبارها از پیچ‌های شش ضلعی M10/M12 با درجه ۸.۸ + واشر تخت + واشر فنری (یا واشر فشاری) + مهره‌های شش ضلعی استفاده می‌کنند تا اطمینان حاصل شود که گشتاور الزامات مشخصات را برآورده می‌کند. برای باسبارهای ولتاژ بالا با مدارهای رسانای اولیه مانند باسبارهای ولتاژ بالای ۲۴ کیلوولت و بالاتر، پیچ‌های شش ضلعی تخت با مقاومت بالا و سر گرد مورد نیاز است و مهره‌ها نیز باید از مهره‌های سر گرد استفاده کنند تا از تمرکز میدان الکتریکی جلوگیری شود و اطمینان حاصل شود که تابلو برق می‌تواند در برابر آسیب ولتاژ بالا مقاومت کند. باسبارهای جریان بالا می‌توانند از پیچ‌های فولادی ضد زنگ درجه A4-80 با مهره‌های درجه A4 استفاده کنند تا تأثیر جریان‌های گردابی را کاهش داده و افزایش دما را کاهش دهند.

استفاده از بست‌های فوق بر عملکرد، ایمنی و اقتصاد کابینت سوئیچ تأثیر می‌گذارد. از طریق انتخاب معقول، می‌توان راندمان مونتاژ و پایداری عملکرد کابینت سوئیچ را به طور مؤثر بهبود بخشید.